اوتیسم در زنان و دختران: چرا اغلب نادیده می‌ماند
5 دقیقه مطالعه جدید
تا مدت‌ها اوتیسم را چیزی می‌دانستند که بیشتر پسرها را درگیر می‌کند. امروز می‌دانیم که بسیاری از دختران و زنان اوتیستیک سال‌ها شناخته نمی‌شوند و بسیاری از آن‌ها تازه در بزرگسالی تشخیص می‌گیرند. در این مقاله بررسی می‌کنیم چرا اوتیسم در زنان اغلب نادیده می‌ماند، چطور ممکن است بروز کند و اگر خودتان را در این توصیف‌ها می‌بینید چه کارهایی می‌توانید بکنید.
زنان اوتیستیک بیشتر از آن‌اند که تصور می‌شد
پیش‌تر اغلب گفته می‌شد تعداد پسرهای اوتیستیک چهار برابر دخترهاست. یک مرور بزرگ بر پژوهش‌ها در سال 2017 نشان داد که نسبت واقعی احتمالاً به سه به یک نزدیک‌تر است، و دخترانی که معیارهای اوتیسم را دارند کمتر از پسرها تشخیص می‌گیرند. بسیاری از پژوهشگران معتقدند این تفاوت حتی کمتر است، چون دخترانی که نادیده می‌مانند در آمارها دیده نمی‌شوند.
زنان به‌طور میانگین دیرتر هم تشخیص می‌گیرند. بسیاری از آن‌ها اول برای مشکلات دیگری ارزیابی می‌شوند، و برخی تازه وقتی فرزندشان ارزیابی می‌شود، یا پس از خواندن تجربه‌های زنان دیگر، متوجه می‌شوند که ممکن است اوتیستیک باشند.
چرا اوتیسم در زنان اغلب نادیده می‌ماند
توصیف‌ها بر پایهٔ پسرها بود
بخش بزرگی از دانسته‌های ما دربارهٔ اوتیسم از پژوهش روی پسرها آمده است. به همین دلیل، توصیف‌ها، پرسش‌نامه‌ها و انتظارات متخصصان بر اساس شیوه‌ای شکل گرفته که اوتیسم اغلب در پسرها بروز می‌کند. دخترانی که با این تصویر جور درنمی‌آیند راحت‌تر نادیده گرفته می‌شوند.
پنهان‌سازی و استتار
بسیاری از دختران اوتیستیک زود یاد می‌گیرند دیگران را زیر نظر بگیرند و از آن‌ها تقلید کنند تا در جمع جا بیفتند. ممکن است دوستی داشته باشند که از او پیروی می‌کنند، حرف‌هایشان را از قبل تمرین کنند یا خودشان را به تماس چشمی وادارند. به این کار پنهان‌سازی می‌گویند. پنهان‌سازی می‌تواند دشواری‌ها را بپوشاند، اما اغلب انرژی زیادی می‌گیرد. در مقالهٔ ما دربارهٔ پنهان‌سازی اوتیستیک و CAT-Q بیشتر بخوانید.
علایقی که به چشم نمی‌آیند
افراد اوتیستیک اغلب علایق شدیدی دارند. در دختران، این علایق اغلب چیزهایی‌اند که عادی به نظر می‌رسند، مثل حیوانات، کتاب، موسیقی، سریال‌های تلویزیونی خاص، روان‌شناسی یا آدم‌ها. آنچه فرق دارد نه چندان موضوع، بلکه شدت آن است: اینکه چقدر وقت و انرژی صرفش می‌شود و چقدر اهمیت دارد.
آرام به جای پرسروصدا
بسیاری از دختران اوتیستیک را خجالتی، آرام یا «دختر خوب» توصیف می‌کنند. دشواری‌هایی که به شکل کناره‌گیری، فرسودگی یا اضطراب بروز می‌کنند کمتر از رفتارهایی که مزاحم دیگران می‌شوند به چشم می‌آیند. بسیاری در مدرسه خودشان را نگه می‌دارند و در خانه از هم می‌پاشند.
نشانه‌هایی که ممکن است به اوتیسم در زنان اشاره کنند
اوتیسم در هر کسی به شکل متفاوتی بروز می‌کند، اما بسیاری از زنان اوتیستیک برخی از این موارد را در خودشان می‌بینند:
- از وقتی یادتان می‌آید احساس کرده‌اید با دیگران فرق دارید، بی‌آنکه بدانید چرا.
- دوستی‌هایی که فهمیدن یا حفظ کردنشان سخت است، یا بیشتر در رابطه‌های دونفره جواب می‌دهند.
- خستگی شدید بعد از موقعیت‌های اجتماعی، حتی آن‌هایی که از آن‌ها لذت می‌برید.
- تحلیل گفت‌وگوها بعد از تمام شدنشان و نگرانی از اینکه حرف اشتباهی زده باشید.
- واکنش‌های شدید به صداها، نور، بوها، لباس‌ها یا بافت‌ها.
- نیاز شدید به قابل‌پیش‌بینی بودن امور، و اینکه تغییرهای ناگهانی برایتان بسیار پرتنش است.
- علایق شدیدی که می‌توانید ساعت‌ها صرفشان کنید.
- برداشت تحت‌اللفظی از حرف‌ها، یا دشواری در فهمیدن منظور دیگران وقتی به چیزی اشاره می‌کنند.
- دوره‌هایی از فرسودگی، اضطراب یا افسردگی، به‌ویژه در زمان‌هایی که خواسته‌ها و فشارها زیاد است.
هیچ‌یک از این نشانه‌ها به‌تنهایی به این معنا نیست که اوتیستیک هستید. آنچه اهمیت دارد الگوی کلی است، و اینکه آیا این ویژگی‌ها از کودکی وجود داشته‌اند.
تشخیص نادرست و مشکلات همراه
بسیاری از زنان اوتیستیک اول برای مشکلات دیگری مثل اضطراب، افسردگی، اختلال‌های خوردن، ADHD یا اختلال‌های شخصیت ارزیابی شده‌اند یا تشخیص گرفته‌اند. گاهی این تشخیص‌ها درست‌اند و در کنار اوتیسم وجود دارند. گاهی هم پیامدهای سال‌ها پنهان‌سازی و استرس را توصیف می‌کنند، نه علت را. شناختن اوتیسم می‌تواند گرفتن کمک مناسب برای دشواری‌های دیگر را هم آسان‌تر کند.
پرسش‌نامه‌های غربالگری و زنان
پرسش‌نامه‌های غربالگری مثل AQ-50 و RAADS-R برای زنان هم می‌توانند مفید باشند، اما ممکن است ویژگی‌های کسانی را که زیاد پنهان‌سازی می‌کنند کمتر از واقع نشان دهند. چند توصیه:
- بر اساس حسی که دارید پاسخ دهید، نه فقط بر اساس رفتار ظاهری‌تان.
- به اینکه در کودکی چطور بودید فکر کنید. RAADS-R هم دربارهٔ حال حاضر و هم دربارهٔ پیش از 16 سالگی می‌پرسد.
- CAT-Q را هم پر کنید تا ببینید چقدر استتار می‌کنید. نمرهٔ بالا در CAT-Q همراه با نمرهٔ متوسط در تست‌های دیگر می‌تواند نشانه‌ای باشد که ویژگی‌هایتان پنهان مانده‌اند.
چه کاری از دستتان برمی‌آید؟
اگر خودتان را در این توصیف‌ها می‌بینید، می‌توانید با خواندن تجربه‌های زنان اوتیستیک دیگر و پر کردن چند پرسش‌نامهٔ غربالگری شروع کنید. اگر ارزیابی می‌خواهید، بهتر است متخصصی پیدا کنید که در زمینهٔ اوتیسم در بزرگسالان و زنان تجربه دارد. راهنمای ما را دربارهٔ اینکه چطور در بزرگسالی برای اوتیسم ارزیابی شوید بخوانید.
چه تشخیص بگیرید چه نگیرید، شناخت بهتر خودتان می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. بسیاری از زنان می‌گویند سرانجام توانسته‌اند تجربه‌هایشان را معنا کنند و دیگر خودشان را برای چیزهایی که همیشه برایشان سخت بوده سرزنش نکنند.
می‌خواهید با یک غربالگری شروع کنید؟ تست AQ-50 را اینجا رایگان انجام دهید.